چند سالیه که تنها زندگی میکنم . فکر میکردم به مرور زمان عادت می کنم و دلتنگیام کمتر میشه که البته تو سالای اخیر کمتر هم شد ولی حالا احساس شدید دلتنگی دارم . دلم مدام هوای خونه ی پدری رو می کنه . انگار که دلم پر میزنه برای روزهای خوب بچگی . اون موقع فکر میکردم بزرگ شدن برای بقیه اتفاق میفته و من قرار

من فاحشه ای هستم که همخواب همسرم شده ام روحم باکره نیست و به قلبم تجاوز شده است دوست داشتن کسی در گذشته ام داغی ست بزرگ بر پاکدامنی احساسم... من فاحشه ی خانه ی مردی هستم که برای اولین بار جسمم را لمس کرده دخترانگی ام را به او بخشیده ام اما زنی هفتاد ساله ام در دوست داشتن تو .... شعر:ر

باید تمامم کنی

وگرنه تو می مانی و منی که نداری اش

باید تمامت کنم

وگرنه من می مانم و خودم که ندارمش

باید تمام کنیم این حس لعنتی را

وگرنه ما می مانیم و عشقی که نداریم اش ...